over Synthese

Er was eens een zoeker, een zoeker naar de waarheid. Op zekere dag wees men hem een grot, dáár zou hij de waarheid kunnen vinden. Vol verwachting betrad hij de grot, maar eenmaal binnen ontdekte hij alleen drie onopvallende winkeltjes waar metaal, hout en dunne ijzeren draden te koop werden aangeboden. Teleurgesteld keerde hij op zijn schreden terug. Wat had dàt nu met de waarheid te maken?

Vele jaren later wandelde hij op een avond in het maanlicht toen hij werd getroffen door de klanken van een sitar. Het was prachtige muziek, meesterlijk gespeeld. De zoeker was diep geroerd en werd onweerstaanbaar door de sitarspeler aangetrokken. Hij keek hoe diens handen sierlijk over de snaren dansten. Plotseling werd hij zich ook bewust van de sitar zelf en een oude herinnering werd weer in hem wakker. De herinnering aan drie winkeltjes, waar hout, metaal en ijzerdraad werden verkocht.     

Verhaal van www.psychosynthese.nl                                        

Elke keer als ik dit verhaal lees word ik weer getroffen door de eenvoud. Hoe vaak heb ik niet teleurgesteld gekeken naar wat anderen aangaven dat belangrijk was? Hoe vaak ben ik niet teleurgesteld geweest omdat ik het niet zag? Vaak zien we door de bomen het bos niet meer. Dan zien we alleen het metaal, het hout en de ijzerdraden. Hoe moeilijk is het om daar dan synthese in te zien en een instrument te maken? Hoe moeilijk is het om van de losse onderdelen van mijn leven een instrument te maken, waarmee ik mijn muziek kan maken? Dat vraagt van mij om te blijven kijken. Om te blijven luisteren. Geen genoegen nemen met de sleur van alle dag, maar het beste maken van wat mij gegeven is. Een vriend kan daar bij helpen.